دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قرآن؛ کتابی برای سعادت بشر

قرآن کریم سرچشمه حقایق و معرفت الهی است که به عنوان کتاب آسمانی دین اسلام و سند نبوت پیغمبر اکرم(ص) بر مسلمانان نازل شده است.
قرآن؛ کتابی برای سعادت بشر
قرآن؛ کتابی برای سعادت بشر
نویسنده: فرزاد هدایتی

قرآن کریم سرچشمه حقایق و معرفت الهی است که به عنوان کتاب آسمانی دین اسلام و سند نبوت پیغمبر اکرم(ص) بر مسلمانان نازل شده است. قرآن کریم کلام خدای متعال و تعالیمی است که از مصدر عزت و مقام کبریا و عظمت به پیغمبر اکرم(ص) نازل گشته و به وسیله آن راه سعادت و خوشبختی دنیوی و اخروی به بشر نشان داده شده است. قرآن کریم در مدت بیست و سه سال زمان دعوت پیغمبر اکرم(ص) به تدریج نازل شده و نیازمندی‌های جامعه بشری را پاسخ گفته است.‌

در این کتاب مقدس و آسمانی یک سلسله قوانین و اصولی وجود دارد که آدمی با به کار بستن آنها به سعادت نایل می‌شود. قرآن کتابی است که در بیانات خود هدفی جز راهنمایی مردم به سوی سعادت ندارد. اعتقاد درست و خلق پسندیده و عمل شایسته را که پایه‌های سعادت فرد و جامعه انسانی است با بیانی رسا تعلیم می‌کند «و نزّلنا الیک الکتاب تبیانا لکل شئ» یعنی کتابی که هر چیز را روشن می‌کند به سوی تو فرستادیم.‌

قرآن معارف اسلامی را به اختصار بیان فرموده و برای تفصیل آنها مخصوصاً برای توضیحات مسائل فقهی مردم را به در خانه نبوت هدایت می‌کند و یکی از اهداف نزول کتاب قرآن را رفع مشکلات و حل مسائل زندگی مادی و معنوی مردم بیان می‌کند و این پیامبر است که می‌تواند اختلافات و مشکلات مردم را حل و فصل نماید. «وما انزلنا الیک الالتبین لهم الذی اختلفوا فیه» این کتاب را به این منظور به سوی تو فرستادیم که اختلاف مردم را حل کرده حق را برای آنان روشن سازی.‌

قرآن کریم در بسیاری از آیات خود مردم را به تعقل و تفکر دعوت کرده و آنان را از تقلید کورکورانه از روش و آیین نیاکان و دیگر مردم بر حذر می‌دارد و بسیاری از این آیات با فطرت و سرشت مردم از یک طرف و روند و جریات تکامل زندگی اجتماعی از طرف دیگر سازگار بوده است و در واقع خداوند از زبان خود مردم با آنان سخن گفته است و اصول و چارچوبی را که برای زندگی بهتر در جامعه برایشان معین کرده با فطرت و ذات مردم منطبق بوده و هرگز انسان‌ها در طول تاریخ و تمامی مکان‌ها نمی توانند از پذیرفتن و رعایت این اصول شانه خالی کنند. پیوسته آیات قرآن حق را از باطل جدا کرده و مسیر حقیقت و راستی را از گمراهی‌ها و تاریکی‌ها مشخص ساخته و در این میان انسان‌ها را به سوی حقیقت و زندگی درست و نیکو دعوت کرده است. «یهدی الی الحق و الی طریق مستقیم». یعنی مردم را به سوی حق و حقیقت راهنمایی می‌کند و به سوی یک راه و روشی که یکنواخت و از هر گونه تضاد و تنافض دور باشد.‌

قرآن کریم از مردم می‌خواهد که در مسائل دینی و دنیوی به فطرت خود مراجعه کرده و حق را بپذیرند. زیرا در حق و حقیقت خیر و منفعت دنیا و آخرتشان نهفته است و در این مسیر به وسوسه‌های شیطان و ندای هوس گوش ندهند. پس از آنکه در زندگی روزمره مسائل را با عقل و اندیشه خود سنجیدند، حق را از باطل تمییز دادند، همواره در مسیر حق و طرفدار حقیقت باشند و به این طریق جامعه و زندگی موفقی خواهند داشت. قرآن کریم کتابی است که پشتوانه آیین جهانی و همیشگی اسلام است و کلیات معارف عالیه اسلامی را با بیانی جذاب ذکر کرده است. عظمت این کتاب مقدس به حدی است که پیوسته در جامعه‌های گوناگون بشری از جهات مختلف مقام ارجمندی داشته و همیشه توجه جهانیان را به خود جلب کرده است و افتخار مسلمانان جهان می‌باشد.

مقاله

نویسنده فرزاد هدایتی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
Powered by TayaCMS