دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نماز؛ وقت زيارت خدا

No image
نماز؛ وقت زيارت خدا

نماز ستون دين است. هر چه درباره نماز گفته شود کم است؛ زيرا اوج عبوديت و بندگي و معراج مؤمن و مايه تقرب هر متقي است. اگر هر عمل صالح عبادي موجب تقرب به خدا است، نماز به دليل اذکار و اعمال قلبي و جوانحي و جوارحي، حضور کامل و مطلق بنده در پيشگاه خداي مالک غني حميد است.

هر سخن و عملي که در نماز به جا مي آوريم، مفاهيم و معارف بسياري را با خود دارا است. پيامبر(ص) و پيشوايان معصوم دين اسلام(ع) به عنوان تبيين کنندگان علمي و عملي، هم به توضيح و شرح قرآن و آموزه هاي وحياني آن پرداخته اند و هم در عمل نشان داده اند که چگونه با پيروي و اسوه حسنه قراردادن آنان به اين حقايق و معارف دست يابيم و به شکل علم حضوري و شهودي آن را درک کنيم.

اگر خداوند درباره پيامبرش مي فرمايد: وَاَنزَلْنَا إِلَيْکَ الذِّکْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ؛ ما قرآن را به عنوان ذکر به سوي تو يکباره فروفرستاديم تا براي مردم اندک اندک آنچه نازل شده را تبيين کني(نحل، آيه 44) آن حضرت(ص) و نفس ايشان(آل عمران، آيه 31) و ديگر معصومان(احزاب، آيه 33) به عنوان راسخون در علم (آل عمران، آيه 7) و اهل ذکر و مانند آن به تبيين علمي و عملي آن پرداختند و اين گونه حقايق و معارف قرآني براي ما آشکار شد.

ما مسلمانان بر اساس دستور خداوند (حشر، آيه7) بايد به هر آنچه پيامبر(ص) و امامان در چارچوب تبيين علمي و عملي قرآن مي گويند، عمل کنيم و اطاعت نماييم و آن را به عنوان علم و عمل مورد توجه قرار دهيم. پس اگر تفسيري در عمل داشتند و گفتند: «صلّوا کما رايتموني اُصلّي؛ چنانکه من نماز مي خوانم و شما مي بينيد، نماز بخوانيد»، يا گفتند:«خذوا عنّي مناسککم؛ مناسک حج را از من بياموزيد و بگيريد»، بايد تفسير علمي آنان را بپذيريم و بر اساس آن، فکر و عمل خودمان را سامان دهيم.

امام صادق(ع) در مقام تفسير اصطلاحات نماز از جمله اذان و اقامه، مطالب بسيار والا و عميق و بلندي گفته اند که بايد مورد توجه قرار گيرد: ان الصادق(ع) سئل عن معني «حي علي خيرالعمل» فقال خير العمل الولاية، وفي خبر آخر خيرالعمل بر فاطمة وولدها (ع)؛ از امام صادق(ع) در مورد معني حي علي خير العمل، به سوي بهترين کارها بشتابيد، پرسيده شد، حضرت فرمود: بهترين کار همان ولايت است و در خبر ديگري مي فرمايد: بهترين عمل، نيکي به فاطمه و فرزندان معصومش است. (بحارالانوار، ج84، ص 134)

آن حضرت(ع) درباره معنا و مفهوم قد قامت الصلاة نيز مي فرمايد: و معني «قد قامت الصلاة» في الاقامة اي حان وقت الزيارة و المناجاة، و قضاء الحوائج، و درک المني و الوصول إلي الله عزوجل و إلي کرامته و غفرانه وعفوه و رضوانه؛ معناي قد قامت الصلاة، به تحقيق نماز برپا شد؛ يعني زمان زيارت و مناجات و برآورده شدن حوائج و درک آرزوها و وصول به سوي خداي عزو جل و کرامت و آمرزش و گذشت و رضوان الهي فرا رسيد. (بحارالانوار، ج 84، ص134)

پس زمان نماز، همان زمان زيارت خداي عزوجل است که بايد انسان خود را به بهترين ها به ويژه آرايه هاي اخلاقي در کنار آرايه هاي ظاهري بيارايد و با سيرت و صورت نيک در پيشگاه خداوند حضور يابد. (اعراف، آيه 31)

   روزنامه كيهان، شماره 21666 به تاريخ 18/4/96، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
Powered by TayaCMS