دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس آیت الله میرزا عبدالله مجتهدی

No image
تدریس آیت الله میرزا عبدالله مجتهدی

شاگردان

شاگردان زیادى نزد او زانوى ادب بر زمین زدند و از محضرش استفاده کردند. اسامى تعدادى از مشهورترین آنها چنین است:

1 - شیخ عیسى اهرى2 - شیخ محمدحسین انزابى3 - میرزا حمزه ابوترابى4 - میرزا عبدالله کامران5 - میرزا على نورى6 - میرزا عمران على زاده7 - میرزا محسن کوچه باغى8 - میرزا محمود انصارى و...

محفل علمى

آیت الله مجتهدى، صبح ها پس از اداى فریضه روح بخش نماز صبح، براى طلاب درس مى گفت. بعد از درس آن گاه که انبوه شاگردانش به دور او حلقه مى زدند، او با حوصله به پرسشهاى آنان پاسخ مى گفت. سالهاى سال بود که صبح هاى جمعه مجلس تفسیر دایر کرده و در پایان خطبه اى از نهج البلاغه را انتخاب مى کرد و به توضیح نکات مهم آن مى پرداخت. او این جلسات مهم علمى را با وعظ درهم مى آمیخت و نتیجه گیرى اخلاقى مى نمود.

عصرهاى سه شنبه نیز مجلسى از نوع دیگر منعقد مى کرد و عده اى از تحصیل کرده هاى فاضل را جمع مى کرد و براى آنان موضوعات تاریخى و ادبى را تبیین مى ساخت. افرادى که در این جلسه حاضر مى شدند، اکثراً از بزرگان علم و ادب بودنداز آن جمله مى توان به افراد زیر اشاره کرد,

1 - میرزا على اکبر اهرى که عمر هفتاد ساله خود را در ادبیات عربى غور کرده بود.

2 - حاج محمد نخجوانى و برادرش حاج حسین نخجوانى.

3 - میرزا حسن خان فروغ.

4 - مهدى روشن ضمیر: وى ادیبى فاضل و از معلمان با ذوق تبریز بود.

5 - على اصغر مدرس.

6 - سید حسن قاضى طباطبایى.

7 - آقاى ابوالفتحى و دیگران...[7]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
Powered by TayaCMS