13 مهر 1394, 13:51
خُلق و خوى
فروتنى و ساده زیستى از مهم ترین خصوصیات علاّمه حسن زاده آملى است. آیت الله صالحى مازندرانى مى گوید: «من شخصیت هاى زیادى دیده ام و بزرگان زیادى را درک کرده ام، ولى کسى را مثل ایشان متواضع و ساده از نظر زندگى، فروتن و خاکى و کم هوایى، بلکه على الظاهر بى هوى و وارسته، نیافته ام»([38]).
وى در سال هاى 1345 - 1346 که در قم برخى متون فلسفى و ریاضى را تدریس مى نمود، به دلیل مشکلات مالى، زن و فرزندان را در شهرستان مى گذاشت و در یک اتاق کوچک و ساده به کار علمى مى پرداخت. در این اتاق، یک چراغ خوراک پزى کوچک وجود داشت که هم آن جا را در زمستان گرم مى کرد و هم براى پختن غذا از آن استفاده مى شد. در همین اتاق کوچک توسط ایشان اصول کافى اعراب گذارى گردید، رساله اى درباره قبله نوشته شد، اکرمانالاوس تهیه گردید و ده ها اثر دیگر به نگارش در آمد. نه از دفتر کار، نور کافى و تهویه خبرى بود و نه از حق التحقیق کافى و یا حق التدریس مکفى!([39]) اکنون نیز ایشان همان سادگى قبلى را حفظ کرده است و با نهایت فروتنى افراد گوناگون را به حضور مى پذیرد و به سخنان آن ها گوش مى دهد. احیاناً رهنمودهاى اخلاقى و عرفانى خویش را مطرح مى کند و خودش از مهمانان پذیرایى مى کند.
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان