همنشینی پیرزن باداود نبی علیه السلام!!!

نتیجه صبر

قصص الأنبياء عن الحلبي‏: قالَ الإمامُ الصّادقُ عليه السلام: ‏ أوحَى اللَّهُ تعالى‏ إلى‏ داوودَ: أنَّ خَلّادةَ بنتَ أوسٍ بَشِّرْها بِالجَنَّةِ وأعلِمْها أ نَّها قَرِينَتُكَ في الجَنَّةِ، فَانطَلَقَ إلَيها فَقَرَعَ البابَ عَلَيها، فَخَرَجَت وقالَت: هَل نَزَلَ فِيَّ شَي‏ءٌ؟ قالَ: نَعَم، قالَت: وما هُو؟ قالَ:إنَّ اللَّهَ تعالى‏ أوحَى إلَيَّ وأخبَرَني أ نّكِ قَرِينَتي في الجَنَّةِ، وأن ابَشِّرَكِ بالجَنَّةِ، قالَت: أوَيَكونُ اسمٌ وافَقَ اسمي؟! قالَ: إنّكِ لأنتِ هِي! قالَت: يا نَبِيَّ اللَّهِ ما اكَذِّبُكَ، ولا واللَّهِ ما أعرِفُ‏ مِن ‏نَفسِي‏ ما وَصَفتَني بهِ. قالَ داوودُ: أخبِرِيني عن ضَمِيرِكِ وسَرِيرَتِكِ ما هُو؟ قالَت: أمّا هذا فَسَاخبِرُكَ بهِ، اخبِرُكَ أ نّهُ لَم يُصِبْني وَجَعٌ قَطُّ نَزَلَ بي كائناً ما كانَ، ولا نَزَلَ بي ضُرٌّ وحاجَةٌ وجُوعٌ كائناً ما كانَ، إلّا صَبَرتُ علَيهِ، ولَم أسألِ اللَّهَ كَشفَهُ عَنّي حتّى‏ يُحَوِّلَهُ اللَّهُ عنّي إلى العافيَةِ والسَّعَةِ، ولَم أطلُبْ بَدَلًا، وشَكَرتُ اللَّهَ علَيها وحَمِدتُهُ، فقالَ داوودُ عليه السلام: فبِهذا بَلَغتِ ما بَلَغتِ. ثُمّ قالَ أبو عبدِ اللَّهِ عليه السلام: وهذا دِينُ اللَّهِ الذي ارتَضاهُ لِلصّالِحِينَ.

قصص الأنبياء- به نقل از الحلبى-: امام صادق عليه السلام فرمود: خداوند متعال به داوود وحى فرمود: خلاده دختر اوس را نويد بهشت ده و به آگاهى او برسان كه همسر تو در بهشت خواهد بود. داوود به طرف خلاده رهسپار شد و در خانه‏اش را كوبيد. خلاده بيرون آمد و عرض كرد: آيا چيزى درباره من نازل شده است؟ داوود فرمود: آرى. عرض كرد: چه چيز؟ داوود فرمود: خداوند متعال به من وحى فرمود و خبرم داد كه تو همسر من در بهشت خواهى بود و فرمود تو را به بهشت مژده دهم. خلاده گفت: شايد تشابه اسمى ميان من و كسى ديگر رخ داده است؟ داوود فرمود: آن خلاده، خود تو هستى! عرض كرد: اى پيامبر خدا! گفته تو را تكذيب نمى‏كنم، اما، به خدا قسم در خود چنين سزامندى نمى‏بينم. داوود فرمود: از باطن و درونت به من خبر ده كه در آن چه مى‏گذرد. خلاده گفت: مى‏گويم: هميشه به هر دردى كه مبتلا شدم و هر گزند و نياز و گرسنگيى كه به من رسيد، در برابرش صبر كردم و از خداوند نخواستم آن را از من بر طرف سازد، تا آن كه او خود، آن را از من دور كرد و عافيت و گشايش داد و به جاى آن، چيزى از خدا نخواستم و او را بر آن شكر و سپاس گفتم. داوود عليه السلام فرمود: بدين سبب است كه به اين مقام رسيده‏اى. امام صادق عليه السلام سپس فرمود: اين همان دين خداست كه براى بندگان صالح خود برگزيده و پسنديده است. [1]

منابع:

1. ‏بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهارج‏57،154