دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس ملا فتح الله کاشانی

No image
تدریس ملا فتح الله کاشانی

عطر حضور (شاگردان)

حضور مفسرى بزرگ، پرهیزکار و پرتلاش، فرصتى مغتنم بود براى عالمان جویاى دانش و معرفت. از این روى شاگردان زیادى گرد وجود ملا فتح الله کاشانى جمع شدند و از خرمن دانش و معرفت و نیز سلوک و زهد وى خوشه چیدند. هر چند گذر ایام (بیش از یک قرن) نام خیلى از آن ها را از کتاب تراجم و تاریخ زدوده است، با این حال مى توان از شخصیت هاى زیر نام برد:

1 ـ رضى الدین شاه مرتضى. وى فقیه، متکلم، مفسر و ادیب بود. در کاشان حوزه تدریس داشت. در سال 950 متولد و در 1009 هـ .ق. در 59 سالگى وفات یافت. رضى الدین پدر ملامحسن فیض کاشانى بود.([70]) شاه مرتضى همچنین از شاگردان داراى اجازه روایت از ملافتح الله است.([71])

2 ـ ملا محسن کاشانى. محمد بن شاه مرتضى بن شاه محمود، ملقب به محسن و معروف به فیض کاشانى از عالمان بزرگ قرن یازده هجرى است. وى فقیه، محدث، مفسر، محقق، حکیم، متکلم، ادیب و همچنین شاعرى توانا بود. وى در طول عمر خود بیش از 150 کتاب تألیف کرد. این همه در سایه استفاده هاى علمى از محضر پدر سید ماجد بحرانى، ملاخلیل قزوینى، محمدتقى مجلسى، میر فندرسکى، بهاءالدین محمد عاملى، میرداماد، ملاصالح مازندرانى، ملاصدرا و همچنین ملافتح الله کاشانى بود.

وى با الهام از استادان خود از جمله ملافتح الله به نوشتن «صافى»، «اصفى» و «مصفى» روى آورد و راه استاد را این گونه ادامه داد. فیض در سال 1007 متولد و در 1091 هـ .ق. یعنى 84 سالگى در کاشان وفات یافت. از جمله امورى که نشان مى دهد او در تفسیر از ملا فتح الله الهام گرفته، این است که گرایش فلسفى استاد دیگرش ملاصدرا را در تفسیرش راه نداده و تفاسیرش معمولاً جنبه اجتماعى و روایى دارد.([72])

3. ملا مرتضى. وى دانشورى ادیب و برادر فیض کاشانى است. در بین راه مکه وفات یافت و همان جا دفن شد. ملا مرتضى که در سال 1010 ـ 1029 هـ .ق. وفات یافت، از شاگردان ملا فتح الله و صاحب کتاب «خلاصة الاقوال» است.([73])

4. محمد علم الهدى. (1039 ـ 1115 هـ .ق.) وى محمد، فرزند ملا محسن، کنیه اش «ابى الخیر» و ملقب به «علم الهدى» است و در کاشان متولد شد. علاوه بر مکتب ملا فتح الله، نزد پدر و عموهایش نیز تحصیل کرد و از ملاصدرا پدربزرگش و شیخ بهایى اجازه اجتهاد گرفت. وى بر وافى، کافى، صافى و شافى... تعلیقاتى دارد و کتاب هاى متنوّعى نیز از خود برجاى گذاشت. علم الهدى در 76 سالگى درگذشت و در کنار پدرش در کاشان به خاک سپرده شد.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده .
Powered by TayaCMS