دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عدالت حضرت علی(ع) در کار

نیازها و احتیاجات مختلف در طول زندگی افراد در جامعه موجب می‌شود طبقات متعددی از افراد وجود داشته باشند تا بر اساس همکاری و تعاون، نیازها برطرف شود.
عدالت حضرت علی(ع) در کار
عدالت حضرت علی(ع) در کار
نویسنده: جمیله مهدوی‌نیا

نیازها و احتیاجات مختلف در طول زندگی افراد در جامعه موجب می‌شود طبقات متعددی از افراد وجود داشته باشند تا بر اساس همکاری و تعاون، نیازها برطرف شود. این تعاون و همکاری موجب گسترش تقسیم‌ کار می‌شود. هر انسانی بر اساس استعدادها، توانایی‌ها و خصوصیات جسمانی و روحی و علاقه به کاری مشغول می‌شود. فعالیت همه گروه‌ها و قشرها موجب بقا و انسجام اجتماعی می‌شود.

از نظر حضرت علی‌(ع) انسان موجودی اجتماعی است و برای ادامه زندگی خود و جامعه لازم است هر فرد متناسب با استعداد و توانایی و مهارت خود به کاری مشغول باشد؛ زیرا بسیاری از نیازهای مردم با کار جمعی و گروهی و تقسیم کار بهتر و آسان‌تر برطرف می‌شود.

حضرت علی‌(ع) فرموده‌اند: صاحبان کسب و کار به کارهای خود باز می‌گردند و مردم از تلاش آنان سود می‌برند. حضرت علی‌(ع) به تقسیم کار برای برقراری عدالت توجه خاصی داشتند و فرمودند: تقسیم کار آثار مفید و مناسبی در جامعه به وجود می‌آورد و بسیاری از نیازهای ضروری زندگی افراد تأمین می‌شود.

در حدیثی دیگر فرمودند: با تخصصی شدن کارها و تقسیم کار زمینه برای موفقیت و شکوفایی افراد و جامعه فراهم می‌شود. در صورتی که افراد به کارهای گوناگون بپردازند، نه فقط موفقیتی کسب نمی‌کنند؛ بلکه موجب هدر دادن منابع و امکانات می‌شوند. تقسیم کار موجب افزایش کارآیی می‌شود. افرادی که به کارهای گوناگون بپردازند، کوچک شده و پیروز نمی‌شوند.

حضرت علی(ع) به تقسیم کار بین زن و مرد توجه داشتند. امور خانه را به عهده‌ی زن و کارهای خارج از منزل را به عهده‌ی مرد می‌دانستند و فرمودند: باید کارهایی به زنان واگذار شود که با روحیه و توانایی جسمی آنان سازگار باشد. کاری که در توانایی زنان نیست به آنان واگذار نکنید. زن گل بهاری است، نه پهلوانی سخت‌کوش.

حضرت علی‌(ع) به امام حسن فرموده‌اند:

کار هر کدام از خدمتکارانت را معین کن تا او را در برابر آن کار مسئول بدانی.

تقسیم درست کار، سبب می‌شود؛ وظایف را به یکدیگر واگذار نکنند و در خدمت سستی نکنند.

حضرت علی(ع) در حدیثی فرمودند: مسلمان واقعی ساعات شبانه روز زندگی خود را به سه قسمت تقسیم می‌کند. 1ـ عبادت و پرستش و نیایش پروردگار 2ـ کار و فعالیت و کسب درآمد حلال 3ـ استراحت و رسیدگی به امور منزل.

حـــضرت عـــلی(ع) سفارش فرمودند: کـــار هر روز را در همان روز انجام دهید؛ زیرا هر روزی، کار مخصوص به خود دارد و کـــار و تلاش باید با برنامه‌ریزی روزانه انجام گیرد.

مقاله

نویسنده جمیله مهدوی‌نیا

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
Powered by TayaCMS