دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

لوط

No image
لوط

كلمات كليدي : لوط، ابراهيم، حكمت، فضيلت

نویسنده : حجت الله جعفري

کلمه « لوط » در اصل از « لاطَ ، یَلُوطُ » به معنی وابستگی به دل و جان است 1، و در زبان عرب جلمه « اَلوَلَدُ اَلوَطُ » به معنی بچۀ در رحم است که به کبد چسبیده باشد.2و در اصطلاح لوط نام پیامبری از پیامبران مرسل است:

«وَ اِنَّ لُوطاً لَمِنَ المُرسَلِین »3

«لوط از رسولان ما است!»

و علت نامگذاری آن حضرت به این نام، پیوند محکم قلبی او با خدای بزرگ میباشد4. لوط (ع) فرزند «هاران بن تارخ» پسر برادر یا پسر خالۀ ابراهیم (ع) است5. او پیامبری صاحب فضیلت بوده 6 که خداوند به او علم و حکمت عنایت کرد:

« وَ لُوطاً آتَینَاهُ حُکماً وَ عِلماً »7

« و لوط را به یاد آور که به او حکومت و علم دادیم »

حضرت لوط (ع) در قرآن :

در قرآن 27 بار نام لوط (ع) در سوره های مختلف ذکر شده که در بررسی این آیات می بینیم؛ لوط (ع) نسبت به قومش دلسوز بوده، و آنها را مکرر با بیان مهرآمیز، منطق و استدلال به صراط مستقیم دعوت کرده، و از کارهای زشت، سرزنش می نموده است، ولی پاسخ قوم او جز تکذیب رسولان، لجاجت، مخالفت و ادامۀ زشتکاری نبوده و حتی لوط (ع) و

خانواده اش را به تبعید و اخراج تهدید می کردند:

«قَالُوا لَئِن لَم تَنتَهِ یَالُوطُ لَتَکُونَنَّ مِنَ المُخرَجینَ »8

«ای لوط اگراز این سخنان دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود »

زشتکاری قوم لوط (ع) به گونه ای زننده بود که در میان هیچ قوم و ملتی

سابقه نداشت چنانکه لوط (ع) به آنها گفت:

« اِنَّکُم لَتَأتونَ الفاحِشَهَ مَا سَبَقَکُم بَها مِن اَحَدٍ مِنَ العلَمینَ »9

«شما عمل بسیار زشتی انجام می دهید که هیچ یک از مردم جهان پیش از شما آن را انجام نداده است »

حضرت لوط (ع) 30 سال قومش را به سوی حق راهنمایی کرد10 ولی در

دل آن آلودگان و منحرفان اثر نکرد.

«اذ قالَ لَهُم أخُوهُم لُوطٌ اَلا تَتَّقونَ »11

«أَتَأتونَ الذُّکرانَ مِنَ العلَمینَ »

« وَ تَذَرونَ ما خَلَقَ لَکُم رَبُّکم مِن اَزواجِکُم ...»12

«هنگامی که برادرشان لوط به آنان گفت: آیا تقوا پیشه نمی کنید»

«آیا در میان جهانیان، شما به سراغ جنس ذکور می روید و همسرانی را که پروردگارتان برای شما آفریده رها می کنید؟ »

لجاجت و هوسبازی آنها تا حدی بود که به جای دست کشیدن از کارهای زشت و ناپسند به حضرت لوط گفتند:

«إئتینا بِِعَذابِ اللهِ...»13

«اگر راست می گویی عذاب الهی را برای ما بیاور! »

سرانجام حضرت لوط (ع) با قلبی آکنده از اندوه گفت:

«رَبَّ اُنصُرنِی عَلَی القومِ المُفسِدین... »14

«پروردگارا مرا در برابر این قوم تبهکار یاری فرما ! پروردگارا من و خانه ام را از آنچه اینها انجام می دهند رهایی بخش »

و خداوند دعای این پیامبر صالح را برآورد:

«فَنَجَیناهُ وَ اَهَله و َ اَجمَعینَ ... وَ اَمطَرنا عَلَیهِم مَطَراً فَسآءَ مَطَرُ المُنذَرینَ »16

«ما او و تمامی خاندانش را نجات دادیم،..و بارانی از سنگ را بر آنها فرستادیم ، چه باران بدی بود باران انذار شدگان »

آری این است سرانجام بدکاران زشت عمل، که به سخن مردان صالح گوش نمی دهند و به بیراهه می روند .

مقاله

نویسنده حجت الله جعفري
جایگاه در درختواره تفسیر قرآن
جایگاه در درختواره علوم قرآن و حدیث - قرآن پژوهی - قصص و تاریخ

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده .
Powered by TayaCMS