پرسش و پاسخ:تعيين مصاديق نشانه های ظهور

پرسش:آيا در عصر غيبت کبري مي توان علائم و نشانه هاي ظهور امام زمان را بر مصاديق خاص تطبيق و تعيين نمود؟

پاسخ:در بخش نخست پاسخ به اين سوال ضمن تاکيد بر منع مسلمانان از تعيين وقت ظهور، ادعاي مشاهده و رويت و تعيين و تطبيق علائم ظهور با مصاديق خاص در عصر غيبت کبري به برخي از پيامدهاي ناگوار تعيين مصاديق شامل: 1- تا صیحه آسماني شنيده نشود هيچ تطبيقي درست نيست 2- تطبيق ها منجر به تعيين زمان ظهور مي شود 3- نسبت دادن چيزي به اهل بيت(ع) بدون حجت شرعي گناه است 4- تطبيق ها حوزه لغزشگاهها است 5- در تطبيق ما هميشه با احتمال تکرار مصاديق مواجه هستيم. اشاره کرديم. اينک در بخش پاياني دنباله مطلب را پي مي گيريم.

6- در تطبيق احتمال جعل وجود دارد

دشمنان اسلام در طول تاريخ همواره با جعل و تحريف به مصاف اسلام ناب آمده اند، و شخصيتهاي بدلي و جعلي دست پرورده استعمارگران در طول تاريخ خود گواه اين مطلب است. آنان با اشرافي که بر آيات و روايات ما دارند به خوبي مي دانند که چگونه شخصيتها، جريان ها، و گروههايي را با دست هاي شيطاني خود بپرورانند و آنها را به عنوان مصاديق ناب و اصيل در ميان مسلمانان مطرح کنند و از اين طريق عده اي را گمراه و از دين متنفر نمايند، بنابراين مدعيان تطبيق هميشه بستر را براي شياطين و استعمارگران و شيادان فراهم مي کنند تا آنها بتوانند با جعل مصاديق بدلي به اهداف شوم شيطاني و استعماري خود برسند.

7- تطبيق نشانه های آخرالزماني راهگشاي تحليل درست از حوادث و رويدادها نيست.

کساني که همواره به دنبال تطبيق و تعيين علائم و نشانه هاي ظهور امام زمان(عج) بر مصاديق خاص هستند، هيچ گاه درک و تحليل درستي از حوادث و رويدادهاي محيط پيراموني خود نخواهند داشت. چرا که تغيير و تحولات چه در سطح داخلي، يا منطقه اي و بين المللي تابع علل و اسباب و قوانين و متغيرهاي خاص خود مي باشد که بايد به درستي شناخته شود و مواضع صحيح و متناسب با آنها اتخاذ گردد. مدعيان تطبيق چون صرفا به دنبال تعيين مصاديق مي باشند از علل و اسباب واقعي پيدايش حوادث و رخدادها غافل شده و به گمراهي و ضلالت گرفتار مي شوند.

بنابراين در يک جمع بندي مختصر مي توان گفت کساني که براي عصر ظهور ذهني خود مصداق سازي مي کنند و افراد، جريان ها و گروههاي خاصي را با علائم و نشانه هاي ظهور امام زمان(عج) تطبيق مي دهند، خواسته يا ناخواسته در مسير شيادان و استعمارگران گام برمي دارند و پيامدهاي ناگوار زيادي را به همراه مي آورند که به طور خلاصه عبارتند از:

1- نااميدي و ياس در اثر عدم اتفاق ظهور

2- بي اعتقادي افراد نسبت به اصل ظهور به دليل عدم تحقق تطبيق هاي مطرح شده

3- استهزا و تکذيب باور مهدويت در نتيجه محقق نشدن ظهور

4- شک و ترديد در اصل ظهور و روايات پيرامون آن

روزنامه كيهان، شماره 21077 به تاريخ 19/3/94، صفحه 8 (معارف)