چهار گنج گمشده

مي‌خواهيم درباره چند گنج گمشده صحبت كنيم كه با پيدا كردن آنها از حال بدمان سفري خوش به حال خوب خواهيم داشت.

4 گنج گمشده كه بايد پيدايشان كنيم

گنج اميد

نااميدي آفتي است كه دامن بسياري از جوانان پويا و خلاق ما را گرفته است، نااميدي روح جواني و شور زندگي را در وجود ما مي‌كشد و بذر تباهي‌ها، ترس‌ها و استرس‌ها را در وجود ما مي‌كارد. نااميدي مي‌آيد به ما مي‌گويد در ميان اين همه ناامني و بي‌ثباتي دنيا به دنبال چه مي‌گردي؟ هر كاري كه بخواهي بكني محكوم به شكست است. امام علي(ع) فرمود: «... اگر نوميدي بر [دل] چيره شود، تأسّف خوردن آن را از پاي درآورد.» (نهج البلاغه، حكمت 108). اما اميدواري؛ همان گنج گمشده ما مي‌آيد و با نور الهي خود سياهي‌ها و جوسازي‌هاي يأس را مي‌شويد و به ما مي‌گويد تو يك انساني با مجموعه‌اي از استعداد‌ها و توانايي ها، دنيا هر چقدر هم بخواهد سخت باشد تو مي‌تواني روزنه‌اي نور براي خودت و ديگران باشي... اگر همه تو را فراموش كنند تو نبايد خودت را فراموش كني، اگر خوب به اطرافت نگاه بيندازي مي‌بيني كه خيلي از جوانان همسن و سال تو به چه موفقيت‌هاي چشمگيري رسيده‌اند، پس اميد و انگيزه مي‌تواند موتور محرك ما به سمت فردايي روشن و حس و حالي خوش باشد. پس اميدوار باش به درگاه يگانه بي‌نياز كه فرمود: «هر آينه زود باشد كه پروردگار تو، اينقدر به تو بخشش عطا كند كه تو راضى و خشنود شوى» (سوره ضحي آيه 5).

گنج توكل

اكثر ناآرامي‌ها و ترس‌ها و ناراحتي‌هاي روحي ما ناشي از تنهايي است و ترس از بي‌پشتيبان بودن و نداشتن حامي ما را آزار مي‌دهد، اينجاست كه بايد به دنبال گنج دوم بگرديم؛ گنج توكل. توكل به معناي تكيه و اعتماد بر خداست به طوري كه قلب انسان با ياد او آرام گيرد. امام على(ع) می‌فرماید: «منْ توكّل على‌ا... ذلّتْ لهُ الصِّعابُ و تسهّلتْ عليهِ الأسْبابِ»؛ هر كس به خدا توكل كند، دشوارى‌ها براى او آسان مى شود و اسباب برايش فراهم مى گردد. (تصنيف غررالحكم و دررالكلم ص 197، ح 3888). توكل كردن بر خداوند فقط يك لفظ نيست كه ورد زبان خيلي از ما هم هست و از واقعيت آن بي‌اطلاعيم، وقتي براي ما يك گنج خواهد بود كه معنا و مفهوم آن را در زندگي خود كاربردي كنيم، يعني همه‌چيز را بسپاريم به خداوند قادر مطلق همان كسي كه هر چه بخواهد مي‌تواند انجام بدهد و خودمان هم اقدامات لازم را انجام بدهيم در جهت پيشرفت و رسيدن به اهداف اما با تكيه به وكيلي كه نگراني‌ها را از ما مي‌گيرد و امنيت را به ما هديه مي‌دهد و نكته مهم در اين ميان اين است كه عجول نباشيم و به خداوند اعتماد كنيم، خداوند خلف وعده نمي‌كند حتما حواسش به ما هست؛ «... فإِذا عزمت فتوكل علي‌ا... اِنّ‌ا... يحِبُّ المُتوكلين» (سوره آل عمران، آيه 159)؛ ... هنگامي كه تصميم گرفتي [قاطع باش و] توكل بر خدا كن زيرا خداوند متوكلان را دوست دارد.

گنج خودباوری

بياييم و خودمان را باور كنيم هميشه منتظر نباشيم كه ديگران كاري براي ما بكنند. مي‌توانيم از قدم‌هاي كوچك شروع كنيم، از خوردن‌ها و خوابيدن هايمان كم كنيم، بيشتر مطالعه كنيم، برويم و افراد موفق را از نزديك ببينيم يا درباره زندگي آنان تحقيق كنيم، ما هم مثل آنان انسانيم و داراي استعداد‌هاي خاص خودمان، اگر براي شناخت خودمان وقت بگذاريم و كمي انرژي صرف كنيم حتما نتايج مطلوبي خواهيم گرفت، قرار نيست يك شبه به همه جا برسيم همين كه عليه روزمرگي‌ها و شرايطمان كه از آن راضي نيستيم يك انقلاب دروني داشته باشيم و بخواهيم وضع موجود را با همه موانع عوض كنيم اين خود يعني قدم گذاشتن در جاده موفقيت‌ها و پيروزي‌ها. بي‌برنامه بودن، نداشتن هدف در زندگي، مقايسه‌هاي نادرست با ديگران و هدر دادن وقت همه باعث از دست دادن فرصت جواني و پويايي ما خواهد بود. امام علي(ع) فرمود: «... دوا و داروي درد تو در خود توست حال آنكه به آن توجه نداري و درد تو نيز ناشي از خود توست هر چند به آن آگاهي نداري. تو خود آن كتاب پرواضح و روشني كه با نشانه‌هاي آن، آنچه پنهان و نهفته است آشكار مي‌گردد، آيا گمان كرده‌اي كه تو جِرم و جثه ناچيز و كوچكي هستي، در حالي كه عالم بيكران هستي در اندرون تو جاگرفته است!».

گنج تلاش و كوشش

ضرب المثلي هست كه مي‌گويد «به راه باديه رفتن به از نشستن باطل» نشستن و دست روي دست گذاشتن براي ما نان نمي‌شود، بايد يك حركتي انجام داد حتي اگر نتيجه‌اي حاصل نشود، چرا كه بايد به خاطر داشته باشيم راه موفقيت از بين سختي و مشكلات مي‌گذرد و با نخستين شكست نبايد يك قدم به عقب برداريم بلكه بايد خود را براي يك گام محكم‌تر آماده كرد، اگر كسي متوجه جايگاه ما نيست و با وجود تمام توانايي هايمان ناديده گرفته مي‌شويم بيايیم و خودمان براي خودمان فرصت ايجاد كنيم.

نتيجه

شرايطي را كه در آن قرار داريم را خودمان انتخاب نكرده‌ايم اما ماندن در شرايطي كه از آن راضي نيستيم ديگر كم‌كاري خود ماست و اين خود ما هستيم كه مي‌توانيم حالمان را خوب كنيم و به سمت آنچه ايده‌آلمان است برسيم. با اميدواري، با انگيزه، با خودباوري و تلاش و كوشش مي‌توانيم به آنچه استحقاقش را داريم برسيم.