وهابیت و میراث اسلامی

وهابیان پیرو محمد بن عبدالوهاب بن سلیمان تمیمی نجدی (1115- 1206) هستند او پیرو مکتب ابن تیمیه و شاگرد او ابن قیم الجوزی بود که عقائد جدیدی را در جزیره العرب بنا نهاد.[1]سیره مستمره علمای بزرگ شیعه بر این بوده و همیشه از استدلال استفاده و حتی به صورت تحدی مطرح می‌کردند. این نشان می‌دهد که پایه و اساس اعتقادات شیعه بر استدلال استوار است.همچنانکه مشاهده می‌کنیم شیعه در هیچ زمانی از تاریخ با جنگ ابتدائی برای شیعه کردن دیگران موافق نبوده و همیشه کار خود و مذهبش را با استدلال پیش برده و همیشه با ایجاد جلسات گفتگو و تالیف کتب و با در اختیار گذاشتن کتابها نزد مردم، آنها را به استدلالات دینی و عقلی دعوت کرده اند و همیشه عامل به این مطلب بوده اند که برای خدا بر مردم دو نوع حجت است یکی ظاهر و آشکار و یکی باطنی و مخفی . اما آشکار از آن حجتها انبیا و پیامبران و ائمه معصومین هستند و مخفی از آن عقل می باشد[2].

و این آیه را نصب العین خود قرار داده که:

«قل هاتوا برهانکم ان کنتم صادقین»[3]

و مخالفانش را دعوت به استدلال و برهان می‌نماید. اما وهابیت در هر کجا وارد شده است، اولا دست به کشتار مردم زده است و ثانیا علوم و فرهنگ و مذهب آنجا را به هم ریخته است. از کارهای ناپسند این طائفه حمله به شهر مقدس کربلا در سال 1226 می‌باشد که در 18 ذی الحجه همان سال اتفاق افتاد. این کار بزرگترین فاجعه تاریخ کربلا بعد از عاشورا بود که تاریخ نویسان آن را عاشورای دوم نام نهادند. زمانی که سپاه وهابیان به کربلا رسید اکثر مردم برای زیارت نجف به آنجا رفته بودند. مردم کمی که درشهر مانده بودند به سرعت دروازه‌ را بسته بودند. وهابیان که حدود 600 شتر سوار و چهار صد اسب سوار بودند بالاخره وارد شهر شدند و مردم را کشتند. و شروع به تخریب مکان مقدس مسلمانان بالاخص شیعیان و قبر امام حسین (ع) کرده و طلا و جواهرات را به غارت بردند و 50 نفر را در کنار ضریح و پانصد نفر را در صحن کشتند.[4]

آنها همچنین در هشتم شوال 1344 به دستور فقیهان وهابی مدینه، که به ویران ساختن ائمه بقیع فتوا داده بودند شروع به تخریب آن مکان مقدس نمودند در سال 1318 قبرها و گنبدهایی که در مزار بزرگان مکه بود تخریب و ویران نمودند. می‌توان گفت وهابیت به هر شهری حمله کرده است یکی از اصلی ترین اهداف وی آثار فرهنگی آن شهر بوده است. یکی از کارهایی که ننگ دائمی برای وهابیت به همراه داشته است آتش زدن کتابخانه بزرگ المکتبه العربیه بودکه بیش از شصت هزار عنوان کتاب گرانقدر کم نظیر و بیش از چهل هزار نسخه خطی منحصر به فرد داشت که در میان آنان آثار خطی دوران جاهلیت و قرار داد یهودیان با کفار قریش بر ضد رسول خدا وجود داشت و همچنین آثار خطی امیرالمؤمنین (ع) ابوبکر، عمر، خالد بن ولید و ... در آنجا موجود بود در همین کتابخانه بتهایی که در هنگام ظهور اسلام مورد پرستش بوده من جمله لات و عزی و هبل و منات وجود داشت که همه بدست وهابیان از بین رفت.[5] مورد بعد حمله نجف و از بین بردن کتب کتابخانه آستان آن حضرت است و امروز هم می‌بینیم که طالبان همان شیوه را در افغانستان ادامه داده و آثار فرهنگی آنجا را از بین می‌برد. بنابر این وقتی این کارها را در قدیم و هم اکنون با هم مقایسه می‌کنیم می‌بینیم این کارنامه سیاه وهابیت در آن زمان با امروزه یکسان بوده و فقط و فقط تغبیر در شیوه و عملکرد آنان است که ما از باب مشت نمونه خروار ذکر ‌کردیم.