13 مهر 1394, 15:28
شاگردان
در کتب رجال، تنها به سه نفر از شاگردان ابن داوود اشاره شده است به اعتقاد برخى، آنان شاگردان روایتى وى بوده اند، که عبارتند از:
1.رضى الدین ابوالحسن على بن احمد بن یحیى بن مزیدى حلى. وى به سال (757هـ .ق.)([13]) رحلت کرد و در نجف دفن شد. او از استادانشهید اول و از شاگردان علامه است. شهید از وى با القابى چون: «شیخ، پیشوا، پادشاه ادبا و علما...» یاد کرده است.([14]) ابن مزیدى، علاوه بر علامه و ابن داوود، از پدرش نیز روایت کرده است.([15])
2. شیخ زین الدین على بن طراد مطارآبادى. وى سال (762 هـ .ق.) در حله وفات یافت.([16])شهید اول از وى نیز روایت کرده و در اجازه اش، زین الدین مطارآبادى را چنین توصیف نموده است:
«امام، فقیه، محقق و دانشمند مدقق.»([17])
3. سید تاج الدین محمد بن قاسم بن حسین علوى حسنى دیباجى حلى، معروف به «ابن معیه». شهید وى را «اعجوبه زمان در همه فضائل» توصیف مى کند و در کتاب «مجموعه» که به خط جدّ شیخ بهایى محمد بن على جبعى است، آمده است: سید تاج الدین در سال 776 هـ .ق. در حله درگذشت و پیکرش به نجف اشرف انتقال یافت.([18]) به گفته آقا بزرگ تهرانى: سید تاج الدین، از شاگردان علامه و خود، استاد سید احمد بن على بن حسین، مؤلف «عمدة الطالب» است.([19]) همچنین شیخ آقابزرگ تهرانى گفته است: شصت و اندى شیخ داشته است.([20])
آثار وى عبارتند از: «معرفة الرجال»، «نهایة الطالب فى نسب آل ابیطالب» و «الفلک المشحون.»
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان