اگر امامت از اصول است، چرا قرآن در این مورد سخن نگفته است؟

پرسش:

اگر امامت از اصول است، چرا قرآن در این مورد سخن نگفته است؟

پاسخ:

در این که مدیریت جامعه پس از پیامبر گرامی (صلی الله علیه و آله) به شخصیت والایی نیازمند است، جای گفتگو نیست و خرد هر انسان منصفی بر این اصل داوری می کند. اتفاقا قرآن – بر خلاف نظر پرسشگر – رهبری امت ( امامت ) را به صورت کلی مطرح می کند. برای نمونه آیه ولایت را مورد بررسی قرار می دهیم: « اٍنمّا ولیکم الله و رسوله و الذین آمنوا الذین یقیمون الصلاه و یوتون الزکاه و هم راکعون » « ولی شما تنها خدا و پیامبر اوست و کسانی که ایمان آورده اند؛ همان کسانی که نماز بر پا می دارند و در حال رکوع زکات می دهند. » شأن نزول آیه را بسیاری از مفسران اهل حدیث چنین نقل کرده اند: « سائلی وارد مسجد شد و در خواست کمک کرد. کسی به او چیزی نداد، امام علی ( علیه السلام) در حالی که در رکوع بود، با انگشت خود که انگشتری در آن بود به فقیر اشاره کرد که انگشتر را از دست او در آورد و رفع احتیاج نماید. او نیز جلو آمد و انگشتر را از دست امام در آورد و دنبال کار خود رفت. » در این هنگام خبر به پیامبر( صلی الله علیه و آله) رسید وی از خدا چنین در خواست نمود:« پروردگارا! همان طور که برای موسی از خواندانش وزیری معین نمودی، برای من نیز از اهل بیتم وزیری معین فرما » در این لحظه فرشته وحی فرود آمد و آیه یاد شده را برای پیامبر خواند. این شأن نزول را علاوه بر علمای شیعه، 66 تن از محدثان و متکلمان بزرگ اهل سنت با مختصر تفاوتی در کتاب های خود آورده اند. مرکز پاسخگو: آیت الله شیخ جعفر سبحانی ؛ گزیده راهنمای حقیقت