دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قرآن؛ کتابی برای سعادت بشر

قرآن کریم سرچشمه حقایق و معرفت الهی است که به عنوان کتاب آسمانی دین اسلام و سند نبوت پیغمبر اکرم(ص) بر مسلمانان نازل شده است.
قرآن؛ کتابی برای سعادت بشر
قرآن؛ کتابی برای سعادت بشر
نویسنده: فرزاد هدایتی

قرآن کریم سرچشمه حقایق و معرفت الهی است که به عنوان کتاب آسمانی دین اسلام و سند نبوت پیغمبر اکرم(ص) بر مسلمانان نازل شده است. قرآن کریم کلام خدای متعال و تعالیمی است که از مصدر عزت و مقام کبریا و عظمت به پیغمبر اکرم(ص) نازل گشته و به وسیله آن راه سعادت و خوشبختی دنیوی و اخروی به بشر نشان داده شده است. قرآن کریم در مدت بیست و سه سال زمان دعوت پیغمبر اکرم(ص) به تدریج نازل شده و نیازمندی‌های جامعه بشری را پاسخ گفته است.‌

در این کتاب مقدس و آسمانی یک سلسله قوانین و اصولی وجود دارد که آدمی با به کار بستن آنها به سعادت نایل می‌شود. قرآن کتابی است که در بیانات خود هدفی جز راهنمایی مردم به سوی سعادت ندارد. اعتقاد درست و خلق پسندیده و عمل شایسته را که پایه‌های سعادت فرد و جامعه انسانی است با بیانی رسا تعلیم می‌کند «و نزّلنا الیک الکتاب تبیانا لکل شئ» یعنی کتابی که هر چیز را روشن می‌کند به سوی تو فرستادیم.‌

قرآن معارف اسلامی را به اختصار بیان فرموده و برای تفصیل آنها مخصوصاً برای توضیحات مسائل فقهی مردم را به در خانه نبوت هدایت می‌کند و یکی از اهداف نزول کتاب قرآن را رفع مشکلات و حل مسائل زندگی مادی و معنوی مردم بیان می‌کند و این پیامبر است که می‌تواند اختلافات و مشکلات مردم را حل و فصل نماید. «وما انزلنا الیک الالتبین لهم الذی اختلفوا فیه» این کتاب را به این منظور به سوی تو فرستادیم که اختلاف مردم را حل کرده حق را برای آنان روشن سازی.‌

قرآن کریم در بسیاری از آیات خود مردم را به تعقل و تفکر دعوت کرده و آنان را از تقلید کورکورانه از روش و آیین نیاکان و دیگر مردم بر حذر می‌دارد و بسیاری از این آیات با فطرت و سرشت مردم از یک طرف و روند و جریات تکامل زندگی اجتماعی از طرف دیگر سازگار بوده است و در واقع خداوند از زبان خود مردم با آنان سخن گفته است و اصول و چارچوبی را که برای زندگی بهتر در جامعه برایشان معین کرده با فطرت و ذات مردم منطبق بوده و هرگز انسان‌ها در طول تاریخ و تمامی مکان‌ها نمی توانند از پذیرفتن و رعایت این اصول شانه خالی کنند. پیوسته آیات قرآن حق را از باطل جدا کرده و مسیر حقیقت و راستی را از گمراهی‌ها و تاریکی‌ها مشخص ساخته و در این میان انسان‌ها را به سوی حقیقت و زندگی درست و نیکو دعوت کرده است. «یهدی الی الحق و الی طریق مستقیم». یعنی مردم را به سوی حق و حقیقت راهنمایی می‌کند و به سوی یک راه و روشی که یکنواخت و از هر گونه تضاد و تنافض دور باشد.‌

قرآن کریم از مردم می‌خواهد که در مسائل دینی و دنیوی به فطرت خود مراجعه کرده و حق را بپذیرند. زیرا در حق و حقیقت خیر و منفعت دنیا و آخرتشان نهفته است و در این مسیر به وسوسه‌های شیطان و ندای هوس گوش ندهند. پس از آنکه در زندگی روزمره مسائل را با عقل و اندیشه خود سنجیدند، حق را از باطل تمییز دادند، همواره در مسیر حق و طرفدار حقیقت باشند و به این طریق جامعه و زندگی موفقی خواهند داشت. قرآن کریم کتابی است که پشتوانه آیین جهانی و همیشگی اسلام است و کلیات معارف عالیه اسلامی را با بیانی جذاب ذکر کرده است. عظمت این کتاب مقدس به حدی است که پیوسته در جامعه‌های گوناگون بشری از جهات مختلف مقام ارجمندی داشته و همیشه توجه جهانیان را به خود جلب کرده است و افتخار مسلمانان جهان می‌باشد.

مقاله

نویسنده فرزاد هدایتی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
Powered by TayaCMS