بقيه الله و منتقم الهی

احمدبن اسحاق نقل مي کند: به حضور امام حسن عسکري(ع) رسيدم، به قصد اينکه در مورد جانشيني آن حضرت از ايشان سؤال کنم. هنگام ورود و پيش از طرح پرسش، آن حضرت خطاب به من فرمود: «اي احمد بن اسحاق! خداوند تبارک و تعالي از زمان حضرت آدم(ع) زمين را خالي از حجت نگذاشته است و تا روز قيامت نيز خالي از حجت نمي گذارد. به واسطه او است که بلا را از اهل زمين دفع مي کند و به خاطر او است که باران رحمت می‌فرستد و برکات زمين را بيرون مي آورد.»

عرض کردم: اي فرزند رسول خدا(ص) امام و جانشين پس از شما کيست؟ حضرت برخاست و داخل حجره شد و سپس بازگشت در حالي که کودک سه ساله اي بر روي شانه اش بود و صورتش مانند ماه شب چهارده مي درخشيد فرمود: اي احمد بن اسحاق! اگر نزد خداوند تعالي و امامان و حجت هاي الهي گرامي و با اعتبار نبودي اين فرزندم را به تو نشان نمی‌دادم، و بعد در ادامه فرمود: او همنام و هم کنيه رسول خدا(ص) است و کسي است که زمين را پر از عدل و داد مي کند، همچنان که پر از ظلم و جور شده باشد.

من عرض کردم اي مولاي من، آيا نشانه اي هست تا قلبم به واسطه آن مطمئن گردد؟

در اين حال آن کودک به زبان عربي فصيح شروع به صحبت کرد و فرمود: من هستم کسي که خداوند بر روي زمين باقي گذارده است و انتقام گيرنده از دشمنان خدا هستم. «انا بقيه الله في ارضه، و المنتقم من اعدائه» و بعد در ادامه فرمود: اي احمد بن اسحاق! حال که مرا مشاهده کردي، در جستجوي نشانه مباش.(1)

1- بحارالانوار، ج 52، ص 24

روزنامه كيهان، شماره 21075 به تاريخ 17/3/94، صفحه 6 (معارف)