پياده روی اربعين

پرسش:پياده روي اربعين به سمت کربلا بر اساس چه مستنداتي انجام مي گيرد و چرا عده‌اي با تکلف و رنج و زحمت گزينه پياده روي را براي زيارت امام حسين(ع) در اين روز انتخاب مي کنند؟

پاسخ:

پيامبر گرامي اسلام(ص) مي فرمايد: «ان لقتل الحسين(ع) حرارهًْ في قلوب المؤمنين لاتبرد ابدا» همانا شهادت امام حسين(ع) در دل هاي مؤمنين و عاشقان و محبان او چنان آتش و سوزش و حرارت عشقي ايجاد مي کند که هرگز سرد و خاموش نخواهد شد. (مستدرک الوسائل، ج 10، ص 318)

آري حرارت و عشق به امام حسين(ع) در طول تاريخ در ميان دلباختگان و شيفتگان آن حضرت به اشکال گوناگوني جلوه گر شده است که يکي از تجليات آن پياده روي زائران امام حسين(ع) در روز اربعين مي باشد. اين سنت حسنه در سال هاي حضور ائمه معصومين(ع) با وجود حکومت هاي سفاک و خونريز اموي و عباسي انجام شده است. بنابراين از منظر روايات و سيره ائمه(ع) پياده رفتن به زيارت امام حسين(ع) خودش موضوعيت دارد، چرا که امام صادق(ع) به يکي از دوستان خود مي فرمايد: قبر حسين(ع) را زيارت کن و ترک مکن. پرسيدم: ثواب کسي که آن حضرت را زيارت کند چيست؟ حضرت فرمود: کسي که با پاي پياده به زيارت امام حسين(ع) برود خداوند به هر قدمي که برمي‌دارد يک حسنه برايش نوشته و يک گناه از او محو مي‌فرمايد و يک درجه مرتبه‌ اش را بالامي ‌برد. (کامل الزيارات، ص۱۳۴) ايشان در جاي ديگري مي فرمايند: کسي که به قصد زيارت امام حسين(ع) از منزلش خارج شود اگر پياده باشد، خداوند بابت هر قدمي که براي زيارت اباعبدالله برمي دارد، يک حسنه مي نويسد و يک سيئه از او محو مي کند. وقتي که به حرم مي رسد، خداوند او را جزء صالحين برگزيده مي نويسد. وقتي مناسک او تمام شد، خداوند نام او را جزء فائزين مي نويسد. وقتي مي خواهد بازگردد يک فرشتۀ الهي در مقابل او قرار مي گيرد و مي گويد: رسول خدا(ص) به شما سلام مي رساند، و پيغام مي دهد (مژده مي دهد): عملت را از سر بگير که تمام گناهان گذشته ات بخشيده شده است. (همان، ص۱۳۲)

آمدن خاندان اهل بيت پيامبر در روز اربعين به کربلا، آمدن جابر بن عبدالله انصاري به همراه يکي از بزرگان تابعين به نام عطيه در روز اربعين سرآغاز حرکت پر برکتي بود که در طول قرن ها تا امروز، پيوسته و پي در پي اين حرکت را پرشکوه تر، پر جاذبه تر و پرشورتر کرده و نام و ياد عاشورا را روز به روز در دنيا زنده تر کرده است.

اهميت پياده روی اربعين از منظر آيت الله بهجت

بهجت العرفا آيت الله محمدتقي بهجت فومني درباره نقش پياده روي روز اربعين مي گويد: روايت دارد که امام زمان(عج) که ظهور فرمود، پنج ندا مي کند به اهل عالم، اَلايا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِي الحُسَين قَتَلُوهُ عَطشاناً، اَلايا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِي الحُسَين سحقوه عدوانا،... امام زمان خودش را به واسطه امام حسين(ع) به همه عالم معرفي مي کنند... بنابراين در آن زمان بايد همه مردم عالم، حسين(ع) را شناخته باشند... اما الان هنوز همه مردم عالم، حسين(ع) را نمي شناسند و اين تقصير ماست، چون ما براي سيدالشهدا(ع) طوري فرياد نزديم که همه عالم صداي ما را بشنود، پياده روي اربعين بهترين فرصت براي معرفي حسين(ع) به عالم است.

با اينکه زيارت سيد الشهدا(ع) در اکثر برهه هاي تاريخي به سختي انجام مي شد و جان زائران در خطر بود، اما با اين وجود عاشقانه خطرات را به جان مي خريدند و به پابوسي امام حسين(ع) در روز اربعين نائل مي شدند.

نتايج تحقيقات نشان مي دهد پياده روي مراجع و علما تا زمان صدام ادامه داشته است، اما از زماني که او در سال 1358 (1400 قمري) به رياست جمهوري عراق رسيد تا زماني که در سال 1381 شمسي (1424) قمري سقوط کرد، وقفه اي در اجراي مراسم عزاداري باشکوه و پياده روي هاي دسته جمعي ايجاد شد، هر چند که برخي اخبار حکايت از پياده روي مخفي مردم در زمان صدام داشته است که گاهي منجر به شهادت اين افراد توسط نيروي هاي بعث شده، اما مردم عراق با سقوط صدام، بار ديگر عشق و علاقه وصف ناپذير خود به امام حسين(ع) را طي اين 10 سال به جهانيان ثابت کرده اند که در کنار ديگر محبان و شيعيان اهل بيت از کشورهاي ايران، لبنان، پاکستان، هند، لبنان، قطر، امارات، کويت، بحرين و... مراسم اربعين حسيني را باشکوه تر از سال قبل اجرا مي کنند.

روزنامه كيهان، شماره 21220 به تاريخ 8/9/94، صفحه 6 (معارف)