شادی در اسلام

قال رسول الله (ص) : « إن أحبَّ الأعمالِ إلی اللهِ عزّوجل إدخال ُ السُّرُورِ علی المؤمنینَ » (کلینی ، کافی ،ج2 ، ص189، باب ادخال السرور)

یکی از چیزهایی که در اسلام مورد توجه قرار گرفته است شاد کردن برادر مؤمن است که در این باره روایات متعددی وارد شده و از برترین کارها نزد خداوند شمرده شده است.

پیامبر اسلام (ص) می‌فرمایند :«کسی که مؤمنی را شاد کند مرا شاد کرده است و کسی که مرا شاد کند خدا را شاد کرده است.»[1]

ولی به این نکته باید توجه داشت که انسان نمی‌تواند هر کسی را از هر راهی شاد کند. منظور روایت این نیست که انسان برادر مؤمن خود را از راه گناه خوشحال کند؛ مسلماً نمی‌توان از راه امور مکروه ، مشتبه و یا لغو چنین کاری را انجام داد. کارهای لغوی وجود دارد که از نظر اسلام پسندیده نیست.

خداوند در قرآن می‌فرماید :

« والذّینَ هُم عَنِ اللَّغوِ مُعرِضُونَ »[2]

مؤمنان کسانی هستند که از کارهای لغو و بیهوده دوری می‌کنند.

پس اصل شاد بودن از نظر اسلام مورد تأیید است و شاد کردن دیگران به عنوان بالاترین عبادات شمرده شده است. هر انسانی به طور فطری به دنبال شادی است. در دنیا خوشی‌ها و ناخوشی‌ها به طور طبیعی و تکوینی برای همه است و هر کسی در دنیا کم و بیش غم‌ها و شادی‌هایی دارد. هیچ کس در دنیا نیست که در همه عمر خود شاد و یا غمگین باشد. انسان به دنبال شادی هست ولی نباید به دنبال شادی‌های کاذب و حرام برود. کسانی که از راه‌های غیر مشروع مانند استعمال مواد مخدر ، مسکرات و... خود را شاد می‌کنند، شادی‌شان موقّتی است و پس از آن ساعت‌ها بلکه یک عمر بدبخت خواهند بود. این شادی‌ها مطلوب اسلام نیست. بلکه شادی دنیای انسان وقتی پسندیده است که در راستای کمک به شادی آخرت او باشد. انسانی که همیشه افسرده باشد به دنبال هیچ کاری نمی‌رود؛ عبادت هم نمی‌کند. چنین فردی نه به درد دنیا و نه به درد آخرت می‌خورد. پس نشاط و شادی‌ای که انسان را وادار کند که کارهای دنیایی وآخرتی خود را درست انجام دهد مطلوب است.[3] وگرنه شادی و نشاط خود و یا دیگران که در سایه گناه بدست آید نه تنها هیچ پاداشی ندارد و عبادت محسوب نمی‌شود بلکه عذاب نیز دارد.

[1] - علامه مجلسی ، بحار الانوار، بیروت ، موسسه الوفاء ، 1404هق ، ج 71 ، ص287 ، باب 20
[2] - مؤمنون /3
[3] - مصباح یزدی ، محمد تقی ، پندهای امام صادق (ع) به ره جویان صادق ، قم ، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ، 1381هش ، ص101-105

جدیدترین ها در این موضوع

آدابی از عبودیت

از آداب عبودیت این است که جز قدرت حق، قدرتی را نپذیرند و جز ثنای حق و آنکه از اولیاء حق است، ثنای کسی را نگویند. 1 مهر 1397, 14:8

فهم و دریافت زبان قرآن

من امیدوارم که ما این حجاب جحود را از قلب‌هایمان برداریم و از خدای تبارک و تعالی بخواهیم که ما را آشنا کند به لسان قزآن. 1 شهریور 1397, 14:8

علت بعثت انبیاء

اگر برای هر علمی موضوعی است... علم همه انبیاء هم موضوعش انسان است ... 1 شهریور 1397, 14:8

ترک علاقه به دنیا

علائق را باید کم بکنید، علاقه‌ها باید کم بشود، طبیعتاً ماها از اینجا می‌رویم، علی ایّ حال چه علاقه قلبی به چیزی داشته باشیم یا نداشته باشیم فرقی به حال ما نمی‌کند. 29 مرداد 1397, 14:8

دعا روح عبودیت

اینهایی که از کتب ادعیه انتقاد می‌کنند برای این است که نمی‌دانند، جاهل‌انند، بیچاره‌اند که این کتب ادعیه چطور انسان را می‌سازد، این دعاهایی که از ائمه ما وارد شده است مثل کمیل، مناجات شعبانیه، دعای حضرت سیدالشهداء(ع) و دعای«سمات» اینها چه جور انسان را درست می‌کنند... 29 مرداد 1397, 14:8

پر بازدیدترین ها

افراط و تفریط قوه شهوت

افراط در قوه شهوت عبارت از آن است که عقل انسان مقهور شهوت شده و همّت مرد مصروف تمتّع از زنان و کنیزان گردد و از پیمودن راه آخرت محروم شود. 18 دی 1396, 15:16

اصول رذائل اخلاقی

در بیان صفات رذیله و اخلاق ناپسندیده روح که از اعمال سیّئه بدن و اعضا ناشى مى‌شود و در مقابل صفات حمیده و اخلاق پسندیده است 21 فروردین 1397, 12:50

اسلام و مخالفان

24 آبان 1393, 14:8

امراض بی درد روح

خدا نکند انسان به امراض بی درد مبتلا گردد، مرضهایی که درد دارد انسان را وادار می کند که در مقام علاج برآید، به دکتر و بیمارستان مراجعه کند، لیکن مرضی که بی درد است و احساس نمی شود بسیار خطرناک می باشد وقتی انسان خبردار می گردد که کار از کارگذشته است . 21 آبان 1396, 14:8