دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

شهادت سلطان علی بن محمد (ع)

No image
شهادت سلطان علی بن محمد (ع)

کلمات کلیدی :سلطان علي، مشهد اردهال، باركرسب، جعفريه

نویسنده :محمدرضا رستمي زاده

نفوذ اسلام و تشیع در ایران مدیون تلاشها و از خودگذشتگیهای امامان و امامزادگان و یاران ایشان می‌باشد که با جان فشانی و کوششهای طاقت فرسای خویش توانستند بذر اسلام ناب و اصیل را در این آب و خاک کاشته و با قطرات خون خود آن را آبیاری کنند تا اسلام به بار نشسته و ثمر دهد و حق و عدالت و بندگی در جوامع بشری رشد کرده بشریت به سوی کمال و توحید ناب در حرکت باشد. قبل از ورود مبارک و با میمنت حضرت علی بن موسی الرضا (ع) به خاک ایران افرادی چند از امامزادگان، این آب و خاک را به قدوم خود متبرک کرده و این مرز و بوم را برای رشد تشیع بارور کردند. یکی از این افراد طبق نقلی علی بن محمد باقر (ع) می‌باشد که معروف به سلطانعلی است و کنیز آن حضرت ابوالحسن ملقب به طاهر و فرزند بلافصل امام پنجم حضرت امام محمد باقر (ع) می‌باشد که گویا طبق آنچه که مشهور شده در مشهد اردهال[1] مدفون است.

از تاریخ ولادت این امامزاده سندی در دست نیست، ولی طبق نقلی در 27 جمادی الثانی سال 106 هـ به شهادت رسیده‌اند.[2] جناب "سلطان علی" طبق نقل شیخ مفید و طبرسی دو خواهر تنی به نامهای زینب و ام سلمه داشته‌اند و از مادری که ام ولد بود، متولد شدند و ایشان برادر ناتنی حضرت امام صادق (ع) می‌باشند.

محل دفن:

در محل دفن ایشان اختلاف آرائی وجود دارد. عده‌ای محل دفن ایشان را در مشهد اردهال (مشهد قالی) در 40 کیلومتری غرب کاشان و در مسیر کاشان - نراق می‌دانند.

ولی مرحوم آقا شیخ عباس قمی (ره) در منتهی الامال نقل کرده است که: "تاج الدین ابن زهره حسینی" در «غایة الاختصار فی اخبار البیوتات العلویة» گفته که قبر علی پسر امام محمد باقر (ع) در بغداد در محلّۀ جعفریه در ظاهر سور[3] بغداد واقع است. "محب الدین بن نجّار مورخ" در تاریخ خود گفته مشهد طاهر (علی بن امام محمد باقر (ع))در جعفریه است. و گفته آن قریه‌ایست از اعمال خالص نزدیک بغداد که در آن قبری قدیمی پیدا شد و بر ان سنگی بود که بر آن نوشته شده بود:

«بسم‌الله الرحمن الرحیم هذا ضریح الطّاهِرِ علیّ بنِ محمّدِ بن علی بن الحسین بن علی بن ابیطالب (علیهم السلام)» و بقیّه سنگ از آن جدا شده بود. پس بنا کردند بر آن قبّه‌ای از خشت... و این محل یکی از مشاهد و مزارات گشت. تاج‌الدین گفته که آن مشهد در زمان ما مجهول و خرابست و جماعتی از فقرا در آنجا منزل دارند. ولی آقا شیخ عباس قمی در ادامه می‌نویسد که آنچه مشهور است در زمان ما قبر "علی بن محمد الباقر (ع)" در ناحیه کاشان در مشهد اردهال است و معروفست به شاهزاده سلطانعلی و (ظاهراً) وجود این امامزاده را در آنجا تأیید می‌کند. البته در بحرالانساب[4] چنین آمده است که: «علی بن محمدٍ الباقر (ع)... دُفِنَ فی ناحیةِ کاشان بِقَرْیةٍ یُقالُ لَها بارکرسب فی مَشهَدٍ» و همچنین از میرزا عبدالله ملقب به افندی در ریاض العلماء [5] نیز نقل شده که فرمود: قبر علی بن محمد الباقر (ع) در حوالی بلده کاشان است.

اولاد:

حضرت سلطان علی بن محمد الباقر (ع) بنابر آنچه در کتب انساب و تراجم [6] آمده است، دختری به نام فاطمه داشته‌اند که ایشان را به موسی بن جعفر (فرزند برادرشان) تزویج کرده‌اند. و همچنین میرزا عبدالله افندی صاحب ریاض العلماء گوید در اصفهان نزدیک مسجد شاه بقعه مزاریست که به نام "احمد بن علی بن امام محمد باقر (ع)" است و سنگی در آنجا به خطّ کوفی است که بر آن نوشته است: بسم‌الله الرحمن الرحیم کل نفسٍ بما کسبت رَهینه. هذا قبر احمد بن علی بن محمد الباقر (ع) و تجاوَزْ عن سَیّئاتِهِ وَ الْحَقَهُ بالصالحین.

نقد و بررسی:

با بررسی در کتب متقدم و متأخر تناقض زیادی، هم در محل دفن و هم در مورد جریان داستان شهادت این سلاله پیغمبر (ص) دیده می‌شود.

اوّلاً: در کتب قرن 8 [7] و قبل از آن مثل تاریخ محب الدین بن نجّار، محل دفن سلطان علی‌بن محمد الباقر (ع) در منطقه جعفریه بغداد ذکر شده است. و قبل از آن مطلبی در این باب در کتب دیگر نیامده است.

در کتب قرن 9 و 12 مثل بحرالانساب ابن عنبه و ریاض العلماء افندی، محل دفن این امامزاده در منطقه بارکرسب و بلده کاشان ذکر شده است.

که این تأخر خود حکایت از عدم قطعیت محل دفن این امامزاده در مشهد اردهال کاشان می‌کند. هر چند نسب شناس بزرگ حضرت آیة‌الله مرعشی نجفی[8] بر زیارت این امامزاده در مشهد اردهال سفارش کرده‌اند، ولی مدرک و سندی که دالّ بر محل دفن ایشان در این منطقه باشد، ارائه نکرده‌اند.

ثانیاً: داستان شهادت "سلطان علی" در هیچ یک از کتب دست اوّل دیده نمی‌شود و گویا این یک داستان خیالی و افسانه‌ای بیش نمی‌باشد. چرا که بر هیچ سند و اصلی استوار نمی‌باشد و کتبی که در این باب نوشته شده است هیچ منبع و سندی، صحیح و درست ارائه نداده‌اند. پس نمی‌توان به نقل عامه مردم استناد کرد و جریان شهادت ایشان را مانند حضرت سید‌الشهداء (ع) دانست.[9]

پس آنچه مسلم است آن است که وظیفه شیعیان زیارت این امام زاده محترم در هر دو محل می‌باشد که امید است مقبول حضرت احدیت واقع شود.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

رزق حلال

رزق حلال

امام صادق (ع) قرمودند: «ترک یک لقمه‌ حرام‌ نزد خدا، محبوب تر است از هزار رکعت نماز مستحبی.» (بحار الأنوار (ط ـ بیروت)، ج‌90، ص373)
نفاق

نفاق

امیرالمؤمنین علی (ع):«از نفاق دوری کن، به درستی که فرد دو رو نزد خداوند متعال دارای جایگاه و منزلت نیست.» (شرح آقا جمال خوانساری بر غررالحکم و دررالکلم، ج‌2، ص304)
عفت در کلام امیرالمومنین(ع)

عفت در کلام امیرالمومنین(ع)

حضرت علی(ع) فرمودند: «هرکس اعضا و جوارح خویش را از حرام بازدارد، اخلاقش نیکو می گردد.» (شرح آقا جمال خوانساری بر غررالحکم و دررالکلم، ج‌5، ص432).
دوری از موضع تهمت

دوری از موضع تهمت

امام صادق (ع) فرمودند: هرگاه مؤمن به برادر [دینی] خود تهمت بزند، ایمان در قلب او از میان می‌رود، هم چنان که نمک در آب، ذوب می‌شود. (مشکاةالأنوار فی غررالأخبار، طبرسی، علی بن حسن، ص319)
قناعت

قناعت

حضرت علی (ع) فرمودند: «به جستجوی بی‌نیازی برخاستم، آن را جز در قناعت نیافتم؛ همواره قناعت کنید، تا بی‌نیاز باشید.» (جامع الأخبار (للشعیری)، محمد بن محمد،ص123)

پر بازدیدترین ها

No image

قالَ رَسُولُ اللّهِ (صلّى اللّه علیه و آله):«اِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ علیه السّلام حَرارَةً فى قُلُوبِ الْمُؤمنینَ لا تَبْرُدُ اَبَداً.»

پیامبر اکرم (صلّى اللّه علیه و آله) فرمود: «براى شهادت حسین علیه السلام ، حرارت و گرمایى در دلهاى مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمی‌شود.» (جامع احادیث الشیعه ، ج 12، ص 556)
No image

امام حسین (ع): «الناسُ عبیدُ الدنیا و الدین لعق علی السنتهم یحوطونه مادرَّت معایشُهم فاذا مُحَّصوا بالبلاء قَلَّ الدَیّانون»

«مردم بندۀ دنیایند و دین بر زبانشان می‌چرخد و تا وقتی زندگی‌هاشان بر محور دین بگردد، در پی آنند، امّا وقتی به وسیلۀ «بلا» آزموده شوند، دینداران اندک می‌شوند.»
از حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) روایت شده است:

از حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) روایت شده است:

«زمین از سه چیز به درگاه خدا ناله و فریاد می‌کند: از خون حرامی که بر آن ریخته شود؛ غسلی که از زنا بر روی آن انجام شود و خوابیدن پیش از طلوع آفتاب» (حلیة المتقین، ص 126)
No image

زینب کبری (س): «فَکِد کَیْدک وَاسْعَ سَعْیک و ناصِبْ جُهْدَک فوالله لا تمحُو ذکرنا و لا تُمیتُ وَحْیَنا»

زینب کبری (س): «هر چه می‌توانی نقشه بکش و تلاش کن و بکوش، به خدا سوگند یاد ما محو شدنی نیست و وحیِ ما را هم نمی‌توانی از میان برداری».(مقتل الحسین مکرّم،‌ ص 464)
قال رسول الله (ص): «الصَّبْرُ ثَلاثَةٌ، صَبْرٌ عِنْدَ الْمُصیبَة، وَ صَبْرٌ عَلَی الطّاعَةِ وَ صَبْرٌ عَنِ المَعْصِیَة...»

قال رسول الله (ص): «الصَّبْرُ ثَلاثَةٌ، صَبْرٌ عِنْدَ الْمُصیبَة، وَ صَبْرٌ عَلَی الطّاعَةِ وَ صَبْرٌ عَنِ المَعْصِیَة...»

رسول گرامی (ص) فرمود: صبر سه گونه است، پس کسی که در مصیبت صبر کند تا به زیبائی، عزایش‌ را بگذراند، خدا برایش سیصد درجه مقرر دارد که مابین درجه‌ای تا دیگری چون فاصلة زمین تا آسمان باشد. و کسی که بر اطاعت خدا صبر کند خدایش ششصد درجه دهد که فاصلة درجه‌ای تا دیگری مثل فاصلة درون زمین تا عرش باشد و کسیکه در مقابل معصیت صبر و مقاومت ورزد، خدایش نهصد درجه دهد که فاصلة درجه‌ای تا دیگری مثل فاصلة قعر زمین تا پایان عرش باشد. (اصول کافی باب الصبر حدیث 15 ( مترجم ج 3 ص 145))
Powered by TayaCMS