دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

گدایی نور در قیامت

آسمان قیامت، خورشیدی ندارد؛ زیرا این نظام دنیوی جمع می‌شود و نظامی دیگر جایگزین آن می‌شود (ابراهیم، آیه 48) که در آن نظام، خورشیدی نیست.
گدایی نور در قیامت
گدایی نور در قیامت

گدایی نور در قیامت

آسمان قیامت، خورشیدی ندارد؛ زیرا این نظام دنیوی جمع می‌شود و نظامی دیگر جایگزین آن می‌شود (ابراهیم، آیه 48) که در آن نظام، خورشیدی نیست. از این رو، هر کسی که در قیامت وارد می‌شود خود را در تاریکی می‌بیند، مگر آنکه نوری با خودش از دنیا برده باشد. این نور بر اساس آیات قرآن از جمله آیه 28 سوره حدید، از راه عبادتی به دست می‌آید که تقواساز باشد. در حقیقت کسانی دارای نور خواهند بود و خود و اطراف خویش را روشن می‌کنند که با عبادت شرعی به تقوای الهی دست یافته باشند.

اما کسانی که در دنیا با عبادت شرعی، تقوایی کسب نکرده باشند، فاقد نور در قیامت خواهند بود. این‌گونه است که برای گدایی به سوی اهل تقوا و متقین می‌روند و از ایشان می‌خواهند تا نوری از خویش به آنان دهند. خداوند درباره گروه منافقان که در میان مؤمنان و متقیان زیسته‌اند، ولی به سبب نفاق، نوری برای خود فراهم نیاورده‌اند می‌فرماید: يَوْمَ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍلَهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةً وَظَاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُ؛ روزی که مردان و زنان منافق به مؤمنان می‌گویند: «نظری به ما بیفکنید تا از نور شما پرتوی برگیریم!» به آنها گفته می‌شود: «به پشت سر خود بازگردید و کسب نور کنید!» در این هنگام دیواری میان آنها زده می‌شود که دری دارد، درونش رحمت است و برونش عذاب! (حدید، آیه ۱۳)

پس برای آنکه در قیامت در تاریکی گرفتار نشویم، نوری از تقوای عبادی در اینجا فراهم آوریم؛ چرا که اگر کسب نور نکنیم، پس از جمع شدن این نظام آفرینش دنیوی و تبدیل آن به نظام اخروی، خورشید بیرونی نیست تا از نور آن بهره ‌گیریم، بلکه هر کسی چیزی را دارد که باخود آورده است؛ زیرا خود قیامت و همه سازه‌های آن، ساخته خود بشر در دنیا است.

روزنامه کیهان

تاریخ انتشار: 02 خرداد ماه 1397

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

اصوات

اصوات

اصوات برای بیان حالات روحی، احساسات و عواطف گوینده از جمله تحسین، شادی، تعجب، رنج، تنبیه‌، بیم، امید، آگاهی، خشم، تنفّر، تمسخر، توهین، اعتراض، تحقیر و نیز برای راندن و خواندن حیوانات به کار می‌روند.
No image

شطحیّات

No image

دستور زبان

No image

حدیث نفس soliloquy

No image

ادبیّت Litreariness

پر بازدیدترین ها

No image

ادب

No image

اقسام استعاره

No image

تناقض، متنافض‌نما

No image

ادبیات داستانی

No image

مناظره Dialogue

Powered by TayaCMS